Hong Kong style

Dag allemaal,

Eindelijk een bericht vanuit HK! Het heeft even geduurd, omdat ik niet wil toegeven aan de gehaastheid waarin de mensen in China leven. Alles gaat hier veel te snel: het verkeer, de taal, het serveren van eten, zelfs de roltrappen moeten eraan geloven... Chaos.

De rit met de bus was de eerste kennismaking met HK. Al linksrijdend keken we onze ogen uit, vanuit het bovendek van de dubbeldekker.

We stapte uit in de buurt van Victoria Bay. De skyline van HK was hier mooi te zien en het was grappig te ervaren dat er in ons ook een klein Chineesje schuilt: een half uur daar--> 45 foto's. De Chinezen kunnen er nog wat van leren me dunkt.

De hoogtepunten voor mij waren de HIKE, het koffiedrinken bij ' The Best Coffee of the World' en de Felix-bar.
De Hike was van Lantau Island naar Victoria Bay en bracht ons door wouden wat het meest te vergelijken was met regenwoud. Als Steve Irwin's in spe liepen we de houtentrappen over, al zoekend naar enig leven. Snelle Jelle zag een wat uit de kluiten gewassen muis, wat een Possum bleek te zijn. Desalniettemin een mooie wandeling welke we eindigde in een vissersdorp. Wat mij opviel was dat alle huisjes daar leken op restaurantjes of barretjes. Overal is het druk met mensen en TLverlichting. Heel apart.

In de avond zijn we naar de Felix bar gegaan. Om daar te komen moesten we een 5-sterren restaurant door en de lift pakken en bij de 27e verdieping uitstappen. Daar aangekomen mochten we voor twee cocktails en een bier 28 euro betalen. En dit alleen voor een toilet bezoek, want vanaf de urinoirs is het mooiste uitzicht over de skyline. Al plassend en fotograferend daar 10 minuten lopen hannesen om een mooie foto te maken. Uiteindelijk gelukt, maar staat Jelle's one-eyed snake erop. Spijtig.

Koffie drinken is een mooie bezigheid en daar willen wij dan ook moeite voor doen. Kees met zijn arendsogen zag een bord met de 'best coffee of China'. Wij naar boven en met enige achterdocht de deur doorgegaan. Daar wachtte een viendelijke Chinees ons op in een oase van rust en adviseerde ons de Siriyaki-koffie aan. Wij mochten plaatsnemen in de koffie-hoek: een zwarte bank, chineese muziek op de achtergrond van rood en bruin behang;). Erg sfeervol en na een vijftal minuten serveerde hij de koffie. Het bord had niets dan de waarheid gesproken: heerlijk. Na 15 minuten met hem gesproken te hebben gingen we met een volle koffie-, chocoladekoekjesmaag naar buiten.

Hong Kong is een super stad. De mensen zijn ontzettend aardig, behulpzaam en bereidwillig. Wat ook opvalt is dat alles je wordt uitgelegd en je overal voor wordt gewaarschuwd. Om de meter zie je een bord met daarop: watch out slippery, watch your head, watch the gap, erg grappig. Daarnaast lopen om de meter mensen die de eventuele rotzooi op ruimen. Dit is wellicht wel nodig, want het is een bende als het om mensen gaat. Om dit in goede banen te leiden zijn zelfs pijlen op de weg geplaatst om alles goed te reguleren (niet dat iemand zich er aan houdt, maar toch..)

Zo juist sushi gegeten bij het meest masterlijke restaurantje in Hong Kong. Men gaat zitten aan een lopende band en de sushi komt langs je neus gerold. Door de overkill aan lekkers, zat ik al vol toen men de gamba-hapjes op de band hadden gezet, jammer...

Zo meteen de tas inpakken om morgenochtend om 6.00 uur de bus naar het vliegveld te pakken. Melbourne is de volgende halte. Daar zullen we twee dagen verblijven en ons avontuur vervolgen in Tasmanie al fietsend, op de hielen gezeten door de Tasmaanse duivel...

To be continued....

Greetings, Edwin.