Ouwe grijze Appie.....

Daar is tie weer, maar nu vanuit Nieuw Zeeland. Op precies te zijn Franz Josef (westkust-ZUIDEREILAND). In de twee weken dat ik hier ben is er al veel gebeurd. Een kleine opsomming zal ik nu geven.

Eenmaal aangekomen in Christchurch, Nieuw Zeeland, leerde ik Marieke kennen. Zij zat bij mij in het vliegtuig en in hetzelfde schuitje dat zij alleen reist(e). We raakte in gesprek en pakte de bus naar een hostel. Tijdens de busreis vertelde ze dat ze Integrale Veiligheidskunde had gestudeerd in Den Haag (dat gelooft niemand). Het was erg gezellig en aangezien het nogal regenachtig was besloten we maar een fles Jagermeister te kopen om warm te worden. Tijdens deze dranksessie begonnen we te filosoferen over hoe te reizen hier. ik had al een busticket gekocht, genaamd de KIWI-experience (in de volksmond: the green shaqmachine) en zij bleef maar 3 weken. Om een kort verhaal lang te maken: ik heb mijn ticket gelaten voor wat het is en zij heeft haar ticket verlengd tot 17 juli (de datum dat ik vertrek) en een campervan werd gekocht. En hij luistert naar de naam Ouwe grijze Appie. Hij is uit hetzelfde bouwjaar als moi. Ik weet het, wat een impulsiviteit en chaos, maar goed tot nu toe bevalt het goed.

Dan Nieuw Zeeland. Mijn eerste indruk van het echte land is Kaikoura. Dit ligt aan de oostkust en daar ben je voor 85% verzekerd van het zien van Dolfijnen, zeeleeuwen en ja wel walvissen. Helaas voor mij was het niet mogelijk de dolfijnen en walvissen te zien, omdat het weer niet goed was. Alternatief was de wandeling naar een zeeleeuwenkolonie. Na anderhalf uur nog geen spoor te hebben gevonden van de rakkers, gaf ik bijna de moed op en keerde bijna om. Goed dat ik iets doorstapte want daar lag er een voor mijn voeten. Wat een maffe beesten. Ze liggen half op de weg te maffen en vinden alles wel okee.

Na deze ervaring zijn we naar Arthur's Pass gereden. In Darwin heb ik met een Israelische jongen een tijdje opgetrokken en hij had mij allemaal mooie wandelingen uitgelegd. The Avalanch Peak Walk was er een om niet te missen. Zo uitgelegd, zo gedaan. Schoenen aan en naar de walk. Bleek de walk 6 tot 8 uur te duren. De moed zonk wel een beetje in de schoenen. Het beginstuk was wat steil, gelukkig liep Marieke voor, zodat zij de tong niet op de enkels zag hangen. Wat een klim. Eenmaal boven de boomgrens dachten we er al te zijn, maar toen begonnen we pas echt. Een steile wandeling door sneeuw volgde, maar het uitzicht maakte alles goed: besneeuwde toppen, bergen, watervallen, beekjes, de wolken. Eenmaal boven werden we begroet door een kudde KEA's (parkietensoort die alleen in NZ voorkomt). Wat een nieuwsgierige beesten. Ik had mijn koksbroek aan en die vonden ze toch interessant (zie foto). De tocht was zwaar, maar zeker de moeite waard.

Franz Josef
Dit is een enorme gletsjer aan de westkust. Dit schijnt een van de twee gletsjers in de wereld te zijn die zo snel beweegt en aan tropisch regenwoud grenst (zo heb ik me laten vertellen dus pin me er niet op vast;)). We hebben 6 uur door deze ijswereld gewandeld, gehakt, geklommen en sommige gezwommen. Een paar Amerikanen zijn het ijskoude water in gesprongen. Ook de nieuwe gids moest er aan geloven ivm ontgroening. Mooi man. Ze een beetje uitlachen en foto's maken *zo nu eerst een bavaria*.

Dan de skydive boven the FOX glacier. Voor 295$ (bijna 150 eu) wordt je in een klein vliegtuigje gepropt en wordt je op 1200 ft eruit gebonjourd om dan 45 sec een vrije val te maken en daarna al paraglidend naar beneden te zoeven. Top me dunkt. Echt een aanrader. Op de heenreis zie je de gletsjers, de wouden, de southern alpes met Mt Cook en Mt Tasman (de hoogste bergen van Australasia, 3344m). Tevens heb je een mooi uitzicht over de Tasman Sea. Je hebt voor dit geld eigenlijk een scenic flight, paragliding en een soort van bunji-spring gevoel. Die 45 sec konden niet te lang duren. 200 km/uur lazer je naar beneden met een ervaren springer hijgend in je nek. Het gevoel wat het je geeft heeft iets van vrijheid, extase. Echt vet. Nu ik het allemaal schrijf wordt ik weer een beetje high:).

Verder doe ik veel wandelingen. De laatste was bij lake Matheson. in dit meer zie je de weerspiegeling van Mt Cook en Mt Tasman (zie foto). Het jammere is dat je overal wel heen wilt, maar dat je de tijd er niet voor hebt.

Morgen gaan we the Copland Track doen. Dit is een tweedaagse wandeling welke uitkomt bij een warmwater bron. Lekker als je de gehele dag hebt gewandeld.

Nou mensen dit is het weer. Kus mij


ps1 de laatste foto's zijn vanuit het vliegtuig en natuurlijk de sprong....


ps2 kees, zag jij wat voor een flekse schoentjes dit mannetje aan had? ;)